การกล่าวถึงผลงานที่คนในหมู่พวกเราถือเป็นศิลปะนั้น ข้าพเจ้าคิดว่าน่าจะมีประโยชน์คือ ประการแรก เพื่อแยกสิ่งที่เป็นศิลปะจริงๆ ออกจากสิ่งที่ไม่มีสิทธ์เรียกได้ว่าเป็นงานศิลปะ ประการที่สอง เมื่อเลือกได้แล้วว่าอะไรเป็นศิลปะจริงๆ ก็จะได้แยกออกมาให้ชัดว่าอะไรกันที่สำคัญและดีงาม และอะไรกันที่ไร้นัยสำคัญและเลวทราม ปัญหาการขีดเส้นแบ่งระหว่างศิลปะกับไม่ใช่ศิลปะ ความสำคัญกับการไร้นัยสำคัญและความชั่วร้ายในศิลปะนั้น เป็นหนึ่งในสิ่งสำคัญยิ่งของชีวิต แล้วตรงไหนกันเล่า ที่เป็นเส้นแบ่งของศิลปะที่สำคัญและจำเป็นอันมีค่ายิ่งต่อมนุษยชาติ ออกจากการประกอบกิจไร้ประโยชน์ เป็นผลงานทางการพาณิชย์และแม้แต่ผิดศีลธรรม สาระและความสำคัญชนิดไหนกันที่ศิลปะตั้งวางอยู่